નગરશેઠ આજે જરા દુખી હતા. સતત ચોથુ વરસ હતુ અને આખા નગર મા અને નગરની આજુબાજુ દુકાળ હતો. પાણી ની અછત , અન્ન ની અછત અને ઉપરથી મંદ થઇ ગયેલા ધંધા પાણી. શેઠ ના બે વહાણ હજી આફ્રિકાથી પાછા નહતા ફયૉ , શેઠ બીચારા ચિંતા મા હતા.

કહેવાય છે કે નગરશેઠ ના નામે જાવા સુમાત્રા સુધી હુંડી ચાલતી. શેઠ ના સિકકા પર ઇસ્તમબુલ મા પણ પૈસા મલી જ તા. પ્ૈાસા ટકે બહુ કમી નહતી પણ આવનારા દિવસો જો સારા ના થાય તો પછી પૈસા ખુટવા લાગશે એ ની શેઠ ને ચિંતા હતી.

અમદાવાદ ઓગણીસો ઇકોતેર થી પંચોતેર વચ્ચે,

સીગરે ટ ના ધુમાડા પર ધુમાડા નીકળે જતા હતા. ચાર પાંચ ચાના દોર થઇ ચુકયા હતા. મહેશ અને એના બે ત્રણ ચમાચા ઓ સાથે બાંકુરા ના એક ટેબલ પર બેઠો હતો. બધા હીપ્પી હોવાનો દેખાવ કરી રહયા હતા. અને બધા કડકા બાલુસો હતા.

મહેશ યાર ભુખ લાગી છે. એક જણ બોલ્યો.

હા યાર, બે આમલેટ મંગાય ને યાર.

કાઇનેટીક ને પાકૅ કરી ને નૈનેશ અને માલા નાનકડા બંગલાના દરવાજા મા દાખલ થયા. માલા પોતના પીયર આવી હતી. સાથે એનો પતી નૈનેશ પણ હતો. અટલે તમને ખબર પડી ગઇ હશે કે નૈનેેશ એના સાસરે આયો હતો, કાઇનેટીક પર એની પત્ની માલા સાથે.

ડોર બેલ માયોૅ, ડોર બેલ નો અવાજ આયો, ભર બપોરે માલા ના પપ્પા , મમ્મી, માલા થી એક વરસ નાની કુંવારી બહેન અને માલા થી ત્રણ વરસ નાનો ભાઇ ઘરમા હતા પણ,કોઇને ડોર બેલ સંભળાયો નહી.

માલા એના કુટુંબ ના જણો ને ઓળખતી હતી એટલે એ ફરી ને પાછલા રુમની બારી પાસે જઇ ને બારી પર જોરથી હાથ ઠોકી ને એના નઘરોળ મા બાપ ને ઉઠાડયા.

આ સમગ્ર ઘટના ક્રમ મા નૈનેશ નો કોઇ ફાળો નહતો, એ મો ચઢાવી ને એના ચપ્પલ માંથી દેખાતા મેલા અંગુઠાના નખ ને જોતો હતો.

બારી પર થયેલા પ્રહાર ને સાંભળી ને માલા ની મા સરોજબેન જાગ્યા,

કોણ છે બાર..!!!!