કૈલાશ પંડિત છાપો
ઉપભોક્તાઓનુ મુલ્યાંકન: / 7
બેકારશ્રેષ્ઠ 
કવિતા - મુશાયરો
આના લેખક છે કૈલાશ પંડિત   
રવિવાર, 11 એપ્રીલ 2010 04:39
Share


આ બહુ મોટું નગર!

છે દિવસ ને રાતના જેવું કશું,
જાણ છે એની ફકત લોકોને બસ.
કોણ કોનું સાંભળે કહેવાય ના!
પણ બધાં ઘડિયાળની ટકટકને વશ,

જોઇ સૂરજને હસે છે કુલરો
અહીં રુતુને સ્વીચમાં જીવવું પડે,
ટાઇપ થયેલા પત્ર જેવા માણસો
સ્મિતનું પૃથ્થકરણ કરવું પડે.

મંૂગા , મૂંગા, માણસો ચાલ્યા કરે.
હાથ પોલીસનો સતત હાલ્યા કરે.
લાલ લીલી બત્તી પર સહુની નજર,
સિગ્નલોના શ્ર્વાસથી જીવતું નગર,

હા, બહુ સંભાળજો, આ ભીડમાં
કોઇનો ધકકો જરી વાગે નહીં
આંખ ઢાળી ચાલતા સજજન તણી
આંગળીઓ ભૂલથી જાગે નહી

આ બહુ મોટું નગર!


...


ચમન તુજને સુમન મારીજ માફક છેતરી જાશે
પ્રથમ એ પ્યાર કરશે ને પછી જખ્મો ધરી જાશે


...

Share